2 jaar geleden stond ik voor een moeilijke beslissing over onze kinderen. Veranderen we hen van traditioneel naar Freinetonderwijs of niet? Het was op zich niet de moeilijkste beslissing van ons leven, maar  ze hing als een zwaard tussen mijn man en mij in, want het ging vooral over onszelf, onze angsten, onze dromen. Ik schreef hem toen deze brief die ik nooit heb durven versturen, tot vandaag...

Tranen in de auto

Ik zit in spanning, mijn hoofd bonst en eens in de auto op weg naar het werk komen de tranen, anderhalf uur aan een stuk stromen ze. Iets zwaars rust op mij en lijkt tussen ons te hangen. Ik heb verdriet en ik voel ook angst voor de kloof die er is. Verdriet als de gedachte door mijn hoofd flitst dat ik het misschien allemaal verkeerd voorheb. Dat wat zo fundamenteel van mij is en in mij.. dàt fundament botst vandaag op weerstand. Ik ben in mezelf gegroeid en ik zie elke dag kleine dingen evolueren rondom mij, in mensen, soms gepaard met pijn en angsten, maar er is groei...

Het is genoeg geweest. Mama heeft haar  grens bereikt. Het eerste dreigement komt eruit: 'als je niet eet , geen TV straks'.

Aatje, verbaal zeer sterk, gaat in discussie in termen van ‘ik moet altijd toegeven, ik mag nooit dit of dat.., je maakt altijd dingen die ik niet lust..‘ Mama trapt in de val en argumenteert terug over al die keren dat Aatje diezelfde maaltijd wel lekker vond en dat mama zo lichtjes aan boos begint te worden. De ping pong welles-nietes wordt steeds geladener en de stemmen luider…

'Jij bent een STOUTE MAMA ! Moet ik anders eens uit mijn kramme schiete?', schreeuwt Aatje woedend uit.

Er zijn zo van die situaties met mijn kinderen die steeds hetzelfde lijken te eindigen, hoe ik ook mijn best doe om dat crappy einde te vermijden. Als een slechte B-film die op repeat staat… Sommige scènes brengen me regelrecht in een déjà-vu terecht: zo van ‘oh neen, hier gaan we weer’,  terwijl de moed me al een beetje in de schoenen zinkt. Ik zie de trein vertrekken en de remmen...

Bedtijd is bij ons niet altijd het leukste tijdstip van de dag. De kalmte bewaren na zelf een drukke dag op het werk gehad te hebben is niet evident... Soms is het een hele klus om onze dametjes op tijd in bed te krijgen, zonder gezeur en zonder dat we er uitgeput van raken. Wat ik ontdekt heb is dat aandacht en ontspanning een belangrijke sleutel zijn hierin. Ons wondermiddel is 'alleen-tijd'.

Altijd alles samen doen

Wij zijn een gezin, een druk gezinnetje, een intens gezin ook met 2 fulltime werkende ouders die houden van hun job en daar dus best wat tijd investeren, en met 3 dochters waarin waarin we ook met veel liefde tijd in investeren.

We vinden het belangrijk dat alle 3 de zusjes een waardevolle band hebben, dat ze samen lekker spelen en elkaar helpen, liefdevol met elkaar omgaan. Dat de overgangen naar de week met mijn plusdochter zo vlot mogelijk overgaan naar de week zonder haar. Dus ligt onze focus vooral op hoe we samen een gezin vormen.

Een mooie visie, maar het werd een idee...

Please reload

    Alle artikels

    May 12, 2018

    August 23, 2017

    Please reload

    nessie@livegrow.net
    (0032) 473 95 04 20

    Temse

    Ondernemingsnummer 0669 808 061

    IBAN: BE97 7512 0844 4249