De Sint = cadeautjes in ruil voor gehoorzaamheid? En wat dan met willen dat kinderen lief zijn voor elkaar vanuit hun hart ipv omwille van een wortel die voor hun neus hangt? Willen we dat niet allemaal als ouder ? Wat met duurzaamheid, wat met meer bewustzijn ?  We decided to DOWNSIZE.. En dat zorgde in ons gezin ècht voor meer harmonie dit jaar..

Want het was wel genoeg geweest... al die spanning. Het moeilijk inslapen. Met zichzelf geen blijf weten. Hebberig worden. We hadden het een beetje gehad zo, met hoe het de vorige jaren liep de maand voor Sinterklaas. So we decided to DOWNSIZE.

En toch kan je je kids niet zomaar onder een stolp steken. Het wordt allemaal zo opgeblazen.

De spiekpiet en meisjespiet

De aanwezigheid van spiekpietjes in de klas die elke ongehoorzaamheid en deugnieterij doorbriefden aan de Sint, zorgden ervoor dat Emmetje letterlijk een tikkende tijdbom werd.

Daarnaast ontpopte ze zich ook nog eens als een irritante juf en wees met het vingertje naar iederee...

Over mamaliefde. Over loslaten. Over 5 dagen die anders voorbijvliegen, maar zonder haar voelen als een eeuwigheid. Over mijn prachtige fijngevoelige vurige dochter

Ik mis je liefheid en je zorgzaamheid “ga je me niet te erg missen mama?“, ik mis je hese stemmetje en je zelfverzonnen liedjesteksten, ik mis je sprankelende oogjes en hoe je ze helemaal toeknijpt, ik mis je guitige en spitsvondige grapjes, ik mis je wroeten als een woelratje op mijn schoot, ik mis je lange rapunzelhaartjes waarvan ik stiekem de geur opsnuif, ik mis je zachte wangetjes die ik liefdevol wil aaien…

Ik mis je doorgedreven tot op het bot en soms recht in het hart-vragen over wat jou bezighoudt, ik mis je hevig enthousiasme, ik mis je intense verdrietmomenten, ik mis zelfs ons gekibbel en gekletter en ik mis je “ik weet wat je aan het denken bent mama”-uitspraak die er altijd boenk op is alsof je vrij in mijn gedachten en gevoelens kan rondlopen…

Ik mis mijn zielsverwantje, ik mis je gekken bekken, ik mis je open-...

2 jaar geleden stond ik voor een moeilijke beslissing over onze kinderen. Veranderen we hen van traditioneel naar Freinetonderwijs of niet? Het was op zich niet de moeilijkste beslissing van ons leven, maar  ze hing als een zwaard tussen mijn man en mij in, want het ging vooral over onszelf, onze angsten, onze dromen. Ik schreef hem toen deze brief die ik nooit heb durven versturen, tot vandaag...

Tranen in de auto

Ik zit in spanning, mijn hoofd bonst en eens in de auto op weg naar het werk komen de tranen, anderhalf uur aan een stuk stromen ze. Iets zwaars rust op mij en lijkt tussen ons te hangen. Ik heb verdriet en ik voel ook angst voor de kloof die er is. Verdriet als de gedachte door mijn hoofd flitst dat ik het misschien allemaal verkeerd voorheb. Dat wat zo fundamenteel van mij is en in mij.. dàt fundament botst vandaag op weerstand. Ik ben in mezelf gegroeid en ik zie elke dag kleine dingen evolueren rondom mij, in mensen, soms gepaard met pijn en angsten, maar er is groei...

En met luisteren bedoel ik niet gehoorzamen, maar echt letterlijk luisteren.

Ik heb gezien hoe mijn 3 dochters zelfs al als kleuter door verbindend communiceren hebben leren uitdrukken wat hen bezig houdt.

Way back, stond Aatje  in de hoek  jennend bijna, lachend, weglopend, uitdagend tot ik ging dwingen, mijn macht volledig uitspeelde. Het bleef maar aan de gang en het eindigde nooit met een positief gevoel,  ik betwijfel of ze er iets opbouwend van leerde...

In een vorig blogje 'Jij ben een stoute mama' vertelde ik hoe het soms leek alsof ik een eeuwigdurende strijd voerde met mijn temperamentvolle, vurige Aatje.

Waarom? Daarom!?

Verplichte opdrachten op school vallen consequent in het ‘ik doe ze niet’-vakje als Aatje ze niet leuk vindt (en Aatje is nogal kieskeurig). Zolang  the bigger picture niet duidelijk is, valt daar ook weinig aan te doen, tenminste zonder straffen in het vooruitzicht te stellen. En dat laatste is hier een ‘no go’. Ik streef ernaar mijn kids o...

Het is genoeg geweest. Mama heeft haar  grens bereikt. Het eerste dreigement komt eruit: 'als je niet eet , geen TV straks'.

Aatje, verbaal zeer sterk, gaat in discussie in termen van ‘ik moet altijd toegeven, ik mag nooit dit of dat.., je maakt altijd dingen die ik niet lust..‘ Mama trapt in de val en argumenteert terug over al die keren dat Aatje diezelfde maaltijd wel lekker vond en dat mama zo lichtjes aan boos begint te worden. De ping pong welles-nietes wordt steeds geladener en de stemmen luider…

'Jij bent een STOUTE MAMA ! Moet ik anders eens uit mijn kramme schiete?', schreeuwt Aatje woedend uit.

Er zijn zo van die situaties met mijn kinderen die steeds hetzelfde lijken te eindigen, hoe ik ook mijn best doe om dat crappy einde te vermijden. Als een slechte B-film die op repeat staat… Sommige scènes brengen me regelrecht in een déjà-vu terecht: zo van ‘oh neen, hier gaan we weer’,  terwijl de moed me al een beetje in de schoenen zinkt. Ik zie de trein vertrekken en de remmen...

Bedtijd is bij ons niet altijd het leukste tijdstip van de dag. De kalmte bewaren na zelf een drukke dag op het werk gehad te hebben is niet evident... Soms is het een hele klus om onze dametjes op tijd in bed te krijgen, zonder gezeur en zonder dat we er uitgeput van raken. Wat ik ontdekt heb is dat aandacht en ontspanning een belangrijke sleutel zijn hierin. Ons wondermiddel is 'alleen-tijd'.

Altijd alles samen doen

Wij zijn een gezin, een druk gezinnetje, een intens gezin ook met 2 fulltime werkende ouders die houden van hun job en daar dus best wat tijd investeren, en met 3 dochters waarin waarin we ook met veel liefde tijd in investeren.

We vinden het belangrijk dat alle 3 de zusjes een waardevolle band hebben, dat ze samen lekker spelen en elkaar helpen, liefdevol met elkaar omgaan. Dat de overgangen naar de week met mijn plusdochter zo vlot mogelijk overgaan naar de week zonder haar. Dus ligt onze focus vooral op hoe we samen een gezin vormen.

Een mooie visie, maar het werd een idee...

Er waren veel dagen vol ‘moeten’, vol van wat ik dacht dat er van mij verwacht was. Er was zoveel ‘moeten’ dat het leek alsof ik weinig zelf koos. Ik liet me leiden  door wat hoorde en wat moest. Ik overleefde. Ik leefde het leven bijna van iemand anders, zonder echt te doen wat ik zelf wou. Want wat als ik niet aanvaard zou worden? Wat als ze zouden ontdekken dat ik niet perfect was?

Perfectionist zijn is perfect, toch ?

Ik pakte ermee uit op sollicitatiegesprekken. Als ze vroegen naar een ‘mindere eigenschap’. Antwoorde ik : ik ben een perfectionist’ (ik ging toch niet mijn echte zwakke punten toegeven, zeker?) Ik zag de overkant driftig goedkeurend knikken en was stiekem trots.Tegelijkertijd meende ik het ook echt wel een beetje, dat mijn perfectionisme een werkpunt was: ik ervaarde het soms echt als een ‘hinderlijk’ kantje.

Alles onder controle

Er waren zoveel dagen waarop ik in zak en as zat omdat mijn TO DO-lijstje 1 ding niet had kunnen afwerken. Een lijstje van 6 punten. Mijn...

Ik had er een 3e dochter voor nodig om de idee dat 'kinderen altijd alleen moeten slapen' en  'in het ouderlijk bed van ouders geen kind thuis hoort' te kunnen loslaten. 

Mijn jongste was van in het begin het spreekwoordelijke ik- blijf- voor eeuwig- aan- mama's been/borst- geplakt -kind. Ze heeft amper in haar parkje of wieg gelegen overdag. Ze was altijd bij mij, dronk gretig moedermelkje en alles was heel duidelijk tussen ons. Ik was haar mama, ik kon haar troosten, voeden, kalmeren, helpen slapen. Naar haar toe heb ik ook nooit in angst gezeten of ik het wel goed deed. Het ging gewoon vlot, er was en is tussen ons een sterke, vredige, warme liefde van mij naar haar en van haar ook naar mij. 

Ze moeten toch zelfstandig worden?

Dat was wel anders met haar oudere zus, mijn huilbaby. Ik wist niet wat ik fout deed, het was een liefde hartverscheurend groot en intens, maar ik twijfelde zo hard aan mezelf en ik leek haar maar niet te kunnen troosten. Ik wou het TE goed doen, denk ik: met str...

Ouders en kinderen in Denemarken zijn het meest gelukkig, blijkt uit het wereldgeluksonderzoek van de VN. België staat pas op de 18e plaats ! Hoe doen die Denen dat toch?

Eigenlijk héél simpel: met hygge.

De heersende gedachte in Denemarken is dat gelukkige kinderen ook weer gelukkige ouders worden. En om van die gedachte werkelijkheid te maken, staat hygge bovenaan de to dolijst van de Denen: het Deense woord voor 'gezelligheid'. Kinderen wordt van jongs af aan al geleerd hoe belangrijk het is om vaak af te spreken met familie en vrienden. Het zit zó in de opvoeding gebakken, dat hygge eigenlijk geen zelfstandig naamwoord meer is, maar een werkwoord: 'Kom je vanavond langs om met ons te hygge?'.

Hoe zelf aan hygge doen ?


Tijd doorbrengen met elkaar, zijn de toverwoorden. Dat krijgen we er in Belgïe toch ook met de paplepel ingegoten? Misschien wel, maar in Denemarken gaat het nog een stapje verder en wordt het belangrijker gevonden. Er bestaan zelfs basisregels om hygge zo goed en onts...

Ik was al lang een moeder in het diepst van mijn gedachten, een moeder zonder kind... Moeder worden deed me uiteindelijk mezelf ontdekken en uitgroeien tot de Life Coach die ik vandaag ben.

Dream a little dream...

Mijn droom was een bescheiden droom:  al sinds ik een kleuter was van 3 jaar, wist ik dat ik mama
wou zijn
. Die droom realiseren verliep echter heel moeizaam. Volgens de medische ex-
perten was het zelfs onwaarschijnlijk.  De medische mallemolen, IVF en uiteindelijk de de overweging van een eiceldonor tekenden mijn pad.

In 2010 gebeurde het ondenkbare: mijn eerste dochter werd geboren uit een spontane zwangerschap, een mirakel. Hetzelfde wonder overkwam me onverwacht nogmaals in 2013 toen mijn jongste dochter het levenslicht zag.  
Vandaag ben ik dolgelukkige mama van 3 meisjes: een fantastische plusdochter, een hooggevoelige bomenklimster en een lief knuffelberinnetje. Droom uitgekomen, dus einde verhaal, zou je denken. Of net niet, want het moederschap...

geweldloze communicatie bij kinderen

Als je  kind zijn  SUPERPOWERS (talenten)  voluit leert inzetten, dan verhoogt dat zijn weerbaarheid en veerkracht, krijgt het ZELFVERTROUWEN. Dan word​t​ je kin​d zelfsturend en​ ​laat het zich inspireren in plaats van kennis te kopiëren.

Als ​een kind doet waar ​het  goed in ​is, dan vliegt de tijd ook. En als de tijd vliegt, dan ​is je kind honderd procent ​zijn/haar AUTHENTIEKE zelf. Weten wat zijn/haar talenten zijn, is cruciaal in weten wie je kind ècht is en de keuzes die het zal moeten maken in zijn/haar leven. Maar wat zijn eigenlijk de SUPERPOWERS (talenten) van je kind en hoe vind je die?

STAP 1: Weten wat  een SUPERPOWER (talent) is

Rond  talent leven een aantal hardnekkige misverstanden. Heeft iedereen talent ? Ja, iedereen heeft talent . Maar of het talent naar buiten komt, dat is een ander paar mouwen. Een schitterend acteur, een primus op school, een snelle loper, een goeie muzikant. Niet de activiteit is het talent. Wel wat voldoening geeft en wat vanz...

Durf zoveel mogelijk fouten maken, vertrouw in het goede van de mens, volg je grote hart...

Aatje heeft een sprong gemaakt, niet alleen letterlijk, maar ook in haar leven.  Haar kleutertijd is voorbij en de overstap naar de grote school is gezet.

Zij beleeft dus een overgangsmoment, net zoals zovele andere kinderen.  Die overgangsmomenten zijn belangrijk in een mensenleven en worden gevierd door communies of lentefeesten of grootwordenfeesten of... 

Met de overstap naar het eerste leerjaar komen ook de eerste levensvragen. Vragen naar de zin en de bestemming van ons leven: “Wie ben ik, wat ben ik en waar ga ik naartoe?”

Ik hou stil bij hoe ik Aatje kan helpen op haar weg en ook de wensen die ik heb voor haar: 

1ik wens je boven alles LIEFDE
LIEFDE in je  grote hartje voor  iedereen . LIEFDE voor jezelf . LIEFDE van anderen voor jou die je vanbinnen verwarmt.

2. ik wens je ook EIGENHEID
EIGENHEID in al je talenten, EIGENHEID  in jouw unieke weg die je zal gaan, EIGENHEID in j...

Eigenlijk vind ik hem soms ècht niet leuk, maar anders heeft hij niemand en ik heb Dee beloofd dat ik altijd zijn vriendin ga zijn, zegt Aatje

Mijn fijngevoelig Aatje lucht vlak voor het naar bed gaan haar hartje. Ze zit te friemelen en te draaien. Duidelijk in worsteling met zichzelf.

Googelen
Een hele tijd geleden had Aatje me al in vertrouwen genomen over iets ‘stout’ dat een klasgenoot, Dee heet hij, stiekem op GOOGLE had ingetikt. Hij had haar bovendien opgedragen om dat thuis ook te doen. Aatje voelde echter aan dat er  iets niet helemaal pluis was. Ze wou even checken bij mij of haar gevoel juist was. Tegelijkertijd had ze me gesmeekt me om er tegen niemand iets van te zeggen want dat had ze plechtig beloofd aan Dee.

Ik was uiteraard oprecht blij dat mijn dochter zichzelf een X-rated filmpje had bespaard door Dee’s  bevel niet klakkeloos uit te voeren.  En ook natuurlijk dat ze naar mij met haar beslommeringen was durven komen....

Please reload

    Alle artikels

    May 12, 2018

    August 23, 2017

    Please reload

    nessie@livegrow.net
    (0032) 473 95 04 20

    Temse

    Ondernemingsnummer 0669 808 061

    IBAN: BE97 7512 0844 4249